Aluminium of polyester: welke vlaggenmast past bij je huis en tuin

Ze zoeken rond, vinden een aluminium mast van rond de honderdveertig euro en bestellen die. Pas als het ding staat valt op dat hij een meter te kort is voor het huis, of dat de vlaggenlijn bij elke windvlaag tegen de paal tikt. Zo'n mast blijft twintig jaar staan. Dan mag je er twintig minuten over nadenken.

De nokhoogte bepaalt de lengte

De vuistregel in de branche is simpel. Neem de nokhoogte van je woning en haal daar een meter vanaf. Bij een huis van zeven en een halve meter kom je dus uit op een mast van zeven meter. Heb je een ondiepe voortuin en staat de mast dicht op de gevel, dan is een maat korter vaak beter in verhouding.

Voor andere gebouwen gelden andere getallen. Bij een bedrijfspand mag de mast even hoog zijn als het pand zelf, met zes meter als ondergrens, en bij een appartementencomplex begin je pas bij acht meter. De vlag groeit mee met de mast. Bij vijf tot zes meter hoort een doek van 150 bij 225 centimeter, bij zeven tot acht meter ga je naar 200 bij 300, en pas bij twaalf meter kom je op 300 bij 500 uit. Een mast die niet bij het gebouw past valt vooral op als fout, en dat is nou net wat zo'n mast niet moet doen.

Polyester is door en door gekleurd

Een polyester mast is versterkt met glasvezel en geldt als het sterkste van de twee materialen, met een breukgarantie die doorgaans vijftien jaar loopt. Het grote voordeel zit in de kleur. Polyester wordt door en door gepigmenteerd, dus een kras laat geen ander materiaal zien en de mast verbleekt niet weg in de zon. Wit en zwart liggen standaard op voorraad. Wil je aansluiten bij een kozijn of een gevelkleur, dan is vrijwel elke RAL-kleur mogelijk, maar die wordt op bestelling geproduceerd en heeft daardoor een langere levertijd.

Er zitten twee beperkingen aan. Polyester wordt in een mal gemaakt en die malnaad blijft over de hele lengte zichtbaar. Daarnaast is de mast alleen conisch verkrijgbaar, dus onderaan dikker dan bovenin, in lengtes van zes tot twaalf meter.

Aluminium is strakker maar gevoeliger

Aluminium heeft die naad niet en oogt daardoor egaler, wat bij een moderne gevel vaak beter staat. Je hebt het materiaal zowel cilindrisch, over de hele lengte even dik, als conisch, en in meer diktes en lengtes dan polyester. Standaardkleuren zijn wit, zwart en zilvergrijs geanodiseerd.

Het nadeel zit in de afwerking. De kleur zit in een coating, dus een schamp van een grasmaaier of een ladder is meteen te zien. En bij sommige uitvoeringen tikt de vlaggenlijn tegen de mast, wat je vooral 's nachts met een slaapkamerraam op een kier hoort. Een goede mastknop en een strak gespannen lijn halen dat er grotendeels uit.

Wie een vlaggenmast zoekt in een specifieke kleur of afmeting, vindt beide materialen in lengtes van vijf tot twaalf meter, met de bijbehorende ankers en mastknoppen erbij. Denk je erover om de mast in december als kerstboom te gebruiken, kijk dan meteen naar de diameter, want een lichtset moet vrij om de mast kunnen hangen.

Hout was vroeger de standaard

Een houten mast heeft de meeste uitstraling en staat prachtig bij een boerderij of een rieten kap. Vroeger was hout dan ook het gangbare materiaal. Het vraagt alleen jaarlijks schuren en lakken, en daarom is het aanbod grotendeels verschoven naar aluminium en glasvezel. Wil je die klassieke look zonder het onderhoud, dan komt een conische polyester mast in gebroken wit er het dichtst bij.

De verankering is geen bijzaak

Onderaan de mast maak je de keuze die je later het vaakst merkt. Er zijn grofweg drie systemen, namelijk de grondbuis die in beton wordt gezet, de overschuifkoker en het nastelbare kantelanker. Dat laatste bestaat uit twee delen, een in de mast en een in de grond, en heeft als voordeel dat je de mast kunt neerleggen om de vlag te wisselen of de lijn te vervangen. Het anker wordt in sneldrogend beton gezet, en het plaatsen zelf is bij normale omstandigheden een klus van een half uur.

Wat wel telt is de grond. Het gat moet in volle tuingrond komen, zonder puin, en stenen of dikke boomwortels leveren vertraging op. Even navragen waar de leidingen lopen scheelt een dure middag. Houd je het bij een stok aan de gevel in plaats van een mast, dan staan de montagestappen in dit stappenplan voor een vlaggenstokhouder.

Boven zes meter komt de gemeente in beeld

Voor een mast boven de zes meter heb je wellicht een vergunning nodig. Dat verschilt per gemeente, want de een vraagt een vergunning en de ander neemt genoegen met een melding. Informatie hierover vraag je op via het Omgevingsloket. De meeste leveranciers leveren op verzoek kosteloos mastdocumentatie met de technische gegevens, en daar kunnen vrijwel alle gemeenten de aanvraag mee beoordelen. De verantwoordelijkheid voor die vergunning ligt bij jou als eigenaar en niet bij de leverancier, dus check het voordat het gat gegraven is.

Vanaf windkracht 6 gaat de vlag eruit

Dit is het punt waar de meeste schade ontstaat. Een vlag die bij storm blijft hangen trekt onafgebroken aan de mast. In het gunstigste geval verslijt het doek en de lijn sneller, in het ongunstigste geval trekt de mast scheef of breekt hij. Een lege mast heeft daar nauwelijks last van, omdat de wind langs de ronde vorm glijdt, terwijl een strak staand doek juist weerstand opbouwt.

Het advies uit de branche is dan ook om vanaf windkracht 6 de vlag en de wimpel uit de mast te halen. Verder komt het onderhoud neer op een emmer sop en af en toe een blik op de draaiende delen, want daar zit de slijtage.

Wie hier een half uur in steekt, heeft over vijftien jaar nog een mast die recht staat en zijn kleur heeft gehouden. Dat scheelt de tweede aankoop, en dat is precies wat de goedkope mast alsnog duur maakt.